Η Λέσβος ανήκει στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου Πελάγους, με γεωγραφική έκταση 1.630τ.χλμ., μήκος ακτών 370 χλμ., ενώ απέχει από τα Μικρασιατικά παράλια 5-8 ναυτικά μίλια. Ανήκει στο Νομό Λέσβου, ο οποίος, επίσης, περιλαμβάνει τα νησιά Λήμνος, Άγιος Ευστράτιος και μικρές βραχονησίδες της περιοχής. Το νησί έχει κατοικηθεί από τους προϊστορικούς χρόνους όπως αυτό καταμαρτυρείται από τα ευρήματα αρχαιολογικών ανασκαφών. Υπάρχουν δυο Κόλποι -της Γέρας και της Καλλονής - ενώ μια πληθώρα όρμων και ακρωτηρίων σχηματίζονται περιμετρικά, μορφολογικά στοιχεία στα οποία οφείλεται το ιδιόρρυθμο σχήμα του νησιού. Δεν υπάρχουν ιδιαίτερα εκτεταμένες πεδιάδες, ενώ τα κυριότερα βουνά είναι ο Λεπέτυμνος προς τα βόρεια (ύψος 968μ.), ο Όλυμπος προς τα νότια (ύψος 967μ.) και το Ψηλοκούδουνο, επίσης προς τα νότια (ύψος 914μ.). Σε διάφορα σημεία του ορεινού συγκροτήματος υπάρχουν χείμαρροι, που διαρρέουν τις πεδινές εκτάσεις, όπως ο Τσικνιάς, ο Τσιχλιώτας, ο Μυλοπόταμος κ.α. Η Δυτική Λέσβος, συγκριτικά με την υπόλοιπη νησιωτική έκταση, είναι άγονη, με την εξαίρεση μικρών πεδινών εκτάσεων, ενώ τα ανατολικά και κεντρικά τμήματα είναι κατάφυτα από ελαιώνες (11.000.000 περίπου ελαιόδεντρα) και δάση πεύκων, ελάτων κ.α. Από κλιματολογική άποψη η Λέσβος έχει ήπιο, μεσογειακό κλίμα, με πολλή μεγάλη ηλιοφάνεια καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

    Ο πληθυσμός της Λέσβου ανέρχεται περίπου στους 100.000 κατοίκους και η Μυτιλήνη είναι η πρωτεύουσα του νησιού, καθώς και διοικητικό κέντρο- έδρα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Λέσβου, Υπουργείου Αιγαίου, Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και Πανεπιστημίου Αιγαίου και υπάγονται συνολικά 13 Δήμοι. Η τοπική οικονομία στηρίζεται στην αγροτική παραγωγή και συγκεκριμένα στην ελαιοκαλλιέργεια, με την παραγωγή εξαιρετικής ποιότητας ελαιολάδου, καθώς και στην κτηνοτροφία, αλιεία και ποτοποιία με την παρασκευή του φημισμένου Λεσβιακού ποτού ούζο. Αξίζει να αναφερθεί το γεγονός ότι μεγάλη μερίδα του πληθυσμού ασχολείται επαγγελματικά με τον τουρισμό.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΣΒΟ